[ ديباچه ] بسم اللّه الرّحمن الرّحيم منّت بىمنتها مر خدايى را كه لباس عزّت بر قامت بنى نوع انسان پوشانيده و حيات عاريت به اعتبار قل الرّوح من امر ربّى بر كالبد حيوان و انسان رسانيده . حكيمى كه بنا بر حكمت بالغه ، خلقت اسباب ، بىوجود سبب نمودى و رحيمى كه ابواب رحمت را بدون منظور بر چهرهء خلق گشودى و صانعى كه بنا بر صنعت ازلى ، امتزاج مزاج انسان را به تكوّن مواليد ثلاثه و اركان اربعه حوالت فرمودى و قادرى كه شاخسار اشجار را به تربيت آباء علوى و امّهات سفلى بارور گردانيدى و ساترى كه نظر بر مكرمت ، افكار ابكار را در ضمير خردمندان مستور داشتى . در حيرتم كه اين همه نقش غريب چيست ؟ * در لوح خاطر آمده مشهود خاص و عام فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ . نظم : ما نتوانيم وصف و نعت تو گفتن * با همه كرّوبيان عالم بالا درود نامعدود و ثناى نامحدود بر خاتم انبياء محمّد مصطفى ، و ولىّ او علىّ المرتضى عليهم السّلام . بر صاحبان بصيرت و هوشمندان با فطرت مستور نماناد كه مقامات علوم را مراتبى است بىپايان ، به مرتبه‌اى كه در خور تحرير نتوان آورد و در حدّ بيان نتوان گنجانيد ؛ ولى آنچه را كه مخصوص به فرمودهء پيغمبر آخر الزّمان است آن است كه فرمودند : العلم علمان : علم الابدان و علم الاديان . پس معلوم است كه علم بدن ، علمى است شريف و اشرف علوم . بر دانشمندان اين علم لازم است كه به قدر ادراك شرحى درين باب نويسند كه به معاونت برهان و قياس ، كفايت كافّهء ناس نمايد .